لحظه ای که انسان بتواند بر روی مریخ قدم بگذارد چند دهه دیگر فرا خواهد رسید، اما تا زمانی که بتواند از امتداد فضای میان ستاره ای در خارج از حباب سامانه خورشیدی نمونه برداری کند تنها چند سال دیگر زمان باقی است.

به گزارش خبرگزاری مهر، دوقلوهای فضایی و بدون سرنشین ناسا، ویه جر 1 و 2 که در سال 1977 به فضا پرتاب شدند با سرعت 59 هزار و 545 کیلومتر بر ساعت در حال خروج از منظومه خورشیدی هستند و دانشمندان اعلام کرده اند این دو فضاپیما در سال 2016 از مرز نفوذ خورشید خارج و به فضای میان ستاره ای وارد خواهند شد.

"اد استون" دانشمند ارشد پروژه ویه جر در موسسه تکنولوژی کالیفرنیا می گوید: این دو فضاپیما در حال آزاد شدن از بند سامانه خورشیدی هستند. ما در تلاشیم از این حباب بزرگ خارج شده و به فضای بین ستاره ای قدم بگذاریم تا دقیقا دریابیم چه چیز در آنجا نهفته است.

تاریخ طولانی اکتشافات

ویه جر 2 در 20 آگوست 1977 به فضا پرتاب شد و چند هفته پس از آن دوقلویش، ویه جر 1 به دنبالش سفر را آغاز کرد، ماموریت هر دو مطالعه بر روی مشتری، زحل و قمرهای این دو سیاره بود. این دو فضاپیما همچنین حامل مجموعه ای از نشانه های ثبت شده انسانی از قبیل گزیده ای از موسیقی های برتر و خوشامد گویی هایی به 55 زبان مختلف بودند که " نگاشته های طلایی" نامیده می شوند. هدف از ارسال این مجموعه اطلاعات انسانی اطلاع رسانی به تمدنهای هوشمند بیگانه درباره انسانها است، البته در صورتی که دست این تمدنها در خارج از سامانه خورشیدی به ویه جرها برسد.

این دو فضاپیما در سالهای ابتدایی ماموریتشان کشفیات بزرگی درباره سیاره های عظیم انجام دادند. برای مثال در این ماموریت آتشفشانهای فعال سطح قمر" lo " مشتری و وجود شواهدی از آب مایع در زیر سطح لایه یخی قمر اروپا کشف شدند. به گفته استون هر یک از این کشفیات دیدگاه انسان را نسبت به جهان هستی تغییر داده است.

امروز ویه جر 1 در فاصله 17 میلیارد کیلومتری از زمین قرار دارد در حالی که ویه جر 2 در حدود 14 میلیارد کیلومتری زمین قرار دارد، از این رو ویه جر 1 دورافتاده ترین ابزار دست ساز بشر است که در حال حاضر در جهان وجود دارد.

کاوش در هلیوسفیر

با وجود اینکه ویه جرها به اندازه کافی از زمین دور شده اند، اما هنوز از سامانه خورشیدی خارج نشده اند و در واقع درون حبابی بزرگ به نام هلیوسفیر قرار دارند که از پلاسمای خورشیدی و میدان مغناطیسی خورشید ساخته شده است، یعنی این دو فضاپیما هنوز تحت سیطره خورشید قرار دارند. این حباب غول پیکر ابعادی سه برابر وسیعتر از مدار پلوتون دارد.

اکنون ویه جرها می توانند به دانشمندان کمک کنند اسرار پنهان هلیوسفیر را درک کنند، زیرا این دو اکنون می توانند ماده یونیزه شده درون این حباب را بو کشیده و لمس کنند. برای مثال محاسباتی که توسط فضاپیماها انجام گرفته نشان می دهند ساختار این حباب آشفته و نامتقارن بوده و تحت تاثیر میدان مغناطیسی بین ستاره های کاملا تغییر شکل داده است.

دانشمندان گمان نمی برند در این حباب بادهای خورشیدی متوقف شده باشند، بلکه تنها به سمت گوشه ها کشیده شده اند. از این رو دانشمندان به تازگی به ویه جر1 دستوراتی برای انجام حرکات آکروباتیک داده اند تا فضاپیما بتواند تجهیزات خود را به سمتهای مختلف حرکت داده و نسیمهای خورشیدی را ردیابی کند.

رهایی

ضخامت حباب هلیوسفیر در حدود 4.8 تا 6.4 میلیارد کیلومتر است و ویه جر 1 اکنون به خوبی تا میانه این حباب پیش رفته است و به گفته استون با توجه به سرعت این فضاپیماها می توان گفت که ویه جرها تا 2016 از این جهان حبابی رها خواهند شد. میزان سوخت ذخیره شده در این دو فضاپیما به اندازه ای است که می توانند برای 60 سال دیگر نیز به سفر خود ادامه دهند.

بر اساس گزارش اسپیس، با این وجود به دلیل اینکه هیچ تابلوی راهنمایی برای نمایش دادن پایان هلیوسفیر وجود ندارد، اخترشناسان برای ثبت لحظه دقیق این رویداد مهم و تاریخی مشکلات فراوانی خواهند داشت.